Drukuj

Powieść "Pora westchnień, pora burz" to przejmująca historia świata, który runął, zgnieciony przez totalitaryzm początku XX wieku. Młode dziewczyny, panienki z dobrych lwowskich domów – Jadzia, Nina, Marysia, Lilka, Olga, Wanda – uczennice gimnazjum im. Świętej Marii Magdaleny we Lwowie marzą o szybkim wejściu w dorosłość, która kojarzy im się z romansami, wielkimi przeżyciami, niezależnością. Pragną zarabiać pieniądze, chodzić do kawiarń, teatrów, spotykać mężczyzn, którym zawrócą w głowach i którzy dla nich będą gotowi zrobić wszystko. Tymczasem los ma wobec nich swoje plany, które boleśnie zmienią sny i westchnienia panienek.
 Jest rok 1938 i świat jeszcze nie spodziewa się, że już za rok nastąpi wielka katastrofa. Doświadczeni przeżyciami I wojny światowej ludzie nie chcą żyć w strachu. Tymczasem we wschodniej Galicji coraz głośniej słychać o nierównościach społecznych, o krzywdzie ludzkiej, o bezbrzeżnej biedzie, która nie pozwala tysiącom ludzi na najskromniejszą nawet egzystencję. Ale tego dramatu nie znają bohaterki powieści Magdaleny Kawki. Dla nich świat na razie jeszcze oznacza ładne ubrania, modne pantofle i wizyty w kawiarni. Głośne słowa protestu budzą lęk, przywołując upiory komunistycznej rewolucji, która nie ma prawa zawitać do ich świata.
Pora  westchnień, pora  burz  rozpoczyna serię Lwowska odyseja.